“Sistemik Psikoterapi Enstitüsü EFTA-TIC üyesidir."

Sistemik Psikoterapi

Sistemik psikoterapinin, genel sistem teorileri temel alınarak geliştirilmiş kendine özgü bir klinik teorisi vardır. İnsana dair farklılaşmış bir bakış açısı vardır ve temel terapötik tutumlar, metodolojik ve etik çıkarımlar bundan kaynaklanır.

“Sistemik psikoterapi alanı, şüphesiz ki günümüzün en önemli terapötik düşünce okullarından birini temsil etmektedir ve kısa tarihinde pratik ve teoride etkileyici bir gelişmişlik düzeyine ulaşmıştır.”

Schiepek, 1993

Sistemik psikoterapi, kendisini bilimsel araştırmaların tek taraflı alıcısı olarak görmez; aksine araştırmaya dayalı bir politika izler ve uygulamacılar arasındaki işbirliğini destekler.

Sistemsel Düşünme

Sistemsel düşünme, bireyleri ve toplumsal yapıları birbirine bağlı, karşılıklı etkileşim içinde olan birimler olarak ele alır. Bu bakış açısına göre her birey bir “gözlemci”dir ve gerçeklik, bu gözlemcinin deneyimleri aracılığıyla anlam kazanır.

Sistemik terapist, her açıklamanın, davranışın ve gözlemin özerk bir sistemin ürünü olduğunu kabul eder. Terapistin görevi, danışan ve çevresi arasındaki iletişimsel yapıları anlamak ve gerektiğinde terapiye yeni “gözlemciler” dahil etmektir.

Sistemik terapi şu çalışma biçimlerinin tamamını kapsar:

• Sistemik psikoterapi (bireysel)
• Sistemik çift ve cinsel terapisi
• Sistemik aile terapisi
• Sistemik grup terapisi

Sistemik Psikoterapi Yaklaşımında Yeni Olan Nedir?

Sistemik psikoterapi, modern sistem teorilerini tutarlı bir şekilde kullanan bağımsız bir klinik yaklaşımdır. Bu yaklaşım, insan ve toplumsal ilişkilere dair özel bir anlayış geliştirmektedir.

1. Gözlemcinin Dikkati

Her ifade, belirli bir gözlemcinin perspektifine bağlıdır. Bu nedenle farklı dünya görüşleri eşdeğerdir. Terapist, danışanın öznel deneyimini güçlendirir ve bu deneyimi ilişkisel bağlam içinde anlamlandırır.

2. Özerkliğin Tanınması

Sistemik terapi, insanı otonom bir sistem olarak görür. Danışan dışarıdan “değiştirilen” bir varlık değil, kendi kendini düzenleyen bir yapıdır. Terapist bu özerkliğe saygı duyar ve değişimi zorlamaz; uygun koşulları oluşturur.

3. İletişim

İnsan, iletişim kurma yeteneği sayesinde sosyal bir sistemin parçasıdır. Sorunların oluşumu kadar çözümü de iletişimsel anlamlandırmalarla şekillenir. Terapist bu anlamları yeniden düzenler, genişletir ve ilişkilere açıklık getirir.

4. Karmaşıklığın Ele Alınması

Sistemik terapi, doğrusal neden-sonuç ilişkilerine dayanmaz. İnsan davranışı çok değişkenli, dinamik ve bağlamsaldır. Bu nedenle sistemik yaklaşım karmaşık sistemlerin doğasına uygun olarak esnektir, çok boyutlu düşünür ve olasılıklara alan açar.

Metodolojik Vurgular

1. Kaynak Yönelimi

Danışanın güçlü yanlarını ortaya çıkaran yapıcı teknikler kullanılır. Eksiklik odaklı bakış yerine beceriler güçlendirilir.

2. Misyon ve Çözüm Odaklılık

“Mucize soru” gibi tekniklerle danışanın ulaşmak istediği hedefler netleştirilir ve terapinin dili çözümlere yönlenir.

3. Basit Nedensel Varsayımların Terk Edilmesi

Sistemik terapi doğrusal nedensellikten uzaklaşır; danışanın kendi kendini örgütleyebilmesi için uygun koşulları oluşturur.

4. Tek ve Çok Kişilik Sistemlerle Çalışma

Sistemik terapi, bireylerle olduğu kadar çiftler, aileler, gruplar ve kurumlarla da çalışılabilmesini sağlayan esnek bir teorik çerçeve sunar.